Na mijn eerdere fiasco met een jurk voor mezelf, bedacht ik dat ik het toch nog eens moest gaan proberen. Hoe moeilijk kan het zijn? Nou heel moeilijk dus. Misschien was het patroon ook wat lastig voor een beginner, zeker omdat de patroonbeschrijving in het engels was en ik de helft er niet van snapte. Maar ik dacht dat ik met alleen de plaatjes ook een heel eind zou komen. Het knippen ging goed, het naaien ook en toen... was hij veel en veel te groot!

Dus de boel weer deels uit elkaar gehaald en ingenomen. maar stukjes innemen was niet de oplossing, want het bleef geen gezicht als ik hem aan deed. Een aantal keer heb ik het prutswerk huilend in een hoek gesmeten en kwam GJ heel lief met het prutswerk weer naar me toe en gaf hij tips ter verbetering, de schat. Maar ja, hij heeft nog minder verstand van naaien dan ik, dus het mocht niet baten. Uiteindelijk heb ik mijn moeder om raad gevraagd en zij bevestigde dat er eigenlijk geen redden meer aan is, tenzij ik alles NOG een keer opnieuw zou doen. Dus nu ligt het prutswerk in de kast te wachten tot ik de moed kan opbrengen om opnieuw te beginnen. Achteraf gezien is waarschijnlijk gewoon het probleem geweest dat bij dit patroon geen naden aangeknipt hoefden te worden, wat normaal altijd wel moet. Dus was hij twee maten te groot.

Maar helemaal bij de pakken neerzitten wilde ik niet, want ik heb altijd nog een klein meisje waar ik jurkjes voor kan naaien. Gelukkig staat alles haar, dus ik kon mijn inmiddels enorm geworden drang naar instant succes verwezenlijken met jurkjes! Het thema van deze week is: appels en peren!

	Ik zag in de Ottobre van dit voorjaar dit setje.
	En ik bedacht me dat ik vrijwel exact diezelfde stofjes had liggen.
	Nog geen actiefoto's, want Josalien was het passen even een beetje beu.
	Ik wilde meer meer meer! Dus ik maakte nog meer jurkjes.  Dit jurkje vergde helaas ook weer wat doorzettingsvermogen. Ik had gezien hoe je makkelijk en snel een leuk jurkje kan maken, dus ik ging enthousiast aan de slag. Waar het mis ging, weet ik nog steeds niet, maar ook dit kledingstuk werd veel te groot! Gelukkig is een kinderjurkje iets sneller uitgehaald en opnieuw genaaid, dus vooruit maar. Laten we zeggen dat je van iedere fout weer leert. Ik vind 'm nog steeds wat aan de wijde kant, maar Josalien vond hem meteen prachtig, dus dan ben ik ook tevreden. Als ik door mijn wimpers kijk en het voor me zie met blote armpjes en beentjes in de zomer, dan is het echt een dotje.
	En al surfend langs mijn favoriete blogs, kwam ik ook het 'omkeerbare kleedje' tegen. En Tante Hilde en Mme Zsazsa gaven een handleiding hoe dit te naaien. Van de beschrijving snapte ik geen hout, maar aangezien Mme Zsazsa adviseerde om gewoon te beginnen, heb ik dat dan maar gedaan. Het bleek ontzettend makkelijk te zijn! In een uurtje zat alles in elkaar. Dat is nog eens instant succes, want 2 jurkjes ineen, dus eigenlijk een half uur per jurkje. Ik reken mezelf rijk!
	Mijn oogappeltje!