Dit is mijn zenuwcentrum. Zodra ik even tijd heb (lees: zodra Josalien slaapt) gaan de lampjes aan, de stekkers erin, komen mijn schaar, meetlint, spelden, stof, klosjes garen en veel koffie tevoorschijn en ga ik weer aan de slag met een naaiproject. Soms is het letterlijk een 'zenuw'centrum, want als het niet lukt, dan kan ik daar flink de balen van hebben. Maar meestal kom ik tot rust, raakt mijn hoofd leeg en leef ik in het nu. Alleen het snijden van de schaar, het ritmische geluid van de naai- of lockmachine en mijn eigen geneurie klinkt in de kamer. RUST...