Al een tijdje wil Josalien steeds graag ergens op gaan zitten en al een tijdje zeggen wij tegen elkaar dat we eens naar het zweedse woonwarenhuis moeten om voor Josalien een eigen tafel en stoel te kopen. Gisteren gingen we eindelijk! Er waren allerlei mooie kleurtjes en apart gevormde meubeltjes, maar uiteindelijk hebben we toch maar voor 'gewoon' wit gekozen. Normale meubels, alleen een slagje kleiner. Gisteravond hebben we alles in elkaar gezet en vanmorgen mocht Josalien dan eindelijk op haar eigen stoel aan haar eigen tafel zitten.

Nou ja, zitten... dat viel nog niet mee. De stoeltjes zijn nog net iets te hoog om zo op te gaan zitten, dus ze moet er op klimmen. Maar hoe krijg je nou die billen op dat stoeltje...?

	Kijk mama, daar moet je op zitten.
	Knietjes erop.
	En dan je voeten.
	Even lachen naar de camera.
	Dan toch maar weer terug op je knietjes.
	En er weer af, want zo komt je niet op je billen terecht.
	Stoeltje aanschuiven, want Josalien maakt alles netjes af (kijk papa, Josalien schuift wel haar stoel aan...)
	Dan andersom nog maar eens proberen.
	Weer eerst je knietjes erop.
	En dan je voeten..
	Gaan staan.
	He, da's handig, zo kan je ook bij mama's boeken!
	Nou ja, terug op de knietjes dan maar. Zo kan je ook best aan tafel zitten. Dan maar niet op je billen.