|
7 januari 2010 Nieuwe kunsten! |
|
Het is zo bijzonder hoe dat gaat met nieuwe kunsten. Eerst hebben we een paar weken een 'lastig' kind, veel huilen, snel van slag, slecht slapen, enz. Dan is het een weekje 'stil' en dan ineens van de ene op de andere dag kan ze weer iets nieuws. Volgens 'Oei ik groei' is dat een onmtwikkelingssprong. Niet iedereen gelooft er in, maar aangezien die sprongen bij Joslaien tot nu toe altijd precies samenvallen met de momenten op de kalender in het boek, geloven wij er wel in. Het zijn ook echt sprongen die ze maakt. Drie maanden geleden was haar nieuwe kunst het lopen. Nu is het wat subtieler, maar ze kan echt weer nieuwe dingen. Gisteravond zaten we weer eens heel verbaasd te kijken wat ze nu ineens kan!
Gisteravond kon Josalien niet slapen. Nadat wij allebei boven verkleumd waren en alles uit de kast getrokken hadden (lees: er bij gaan liggen en hopen dat ze in slaap valt), hebben we haar maar weer even mee naar beneden genomen. Over de pedagogische waarde daarvan valt natuurlijk te twisten, maar daar hebben we het gewoon niet over. Mevrouw was klaarwakker en als wij klaarwakker zijn, kunnen we ook niet slapen op commando. Maar als ze dan beneden is, hebben wij eigenlijk niet zo veel zin om veel aandacht aan haar te geven. Dus: "hier is je puzzel en je vermaakt je maar". Tot nu toe was het zo dat Josalien alle stukjes eruit haalde, dan ons erbij haalde en dan moesten wij de stukjes weer terug doen. Ze wist al wel heel goed welk stukje waar moest, maar zelf deed ze alleen de twee hoekstukjes erin (de makkelijkste qua vorm). Gisteren was Gerrit Jan even de kamer uit en ik zat aan tafel met mijn breiwerkje. Josalien was alle stukjes een voor een uit de puzzel aan het halen. Toen was het even stil en ik lette niet echt op wat ze deed. Ik keek weer op toen ik Josalien in haar handjes hoorde klappen. En ik zette grote ogen op! Alle stukjes zaten weer in de puzzel!!! Gerrit Jan was er nog steeds niet en zover we weten hebben wij hier geen huiskabouters, dus ze heeft helemaal zelf de puzzel gemaakt! Nou daar mag je jezelf best een applausje voor geven hoor! Daarna heeft ze de puzzel nog twee keer gemaakt, dus mamarazzi stond er natuurlijk meteen weer met de camera bovenop.  | Tegen de tijd dat ik mijn fototoestel gepakt heb, is ze al bijna klaar |  | Het laatste stukje |  | Applaus!!! |  | | En blijkbaar was dit nog niet genoeg. Haar slaapzak kan ze (gelukkig) nog niet zelf uit doen, maar als ik haar van deze hobbel af geholpen heb, trekt ze zomaar zelf haar pyjamaborek (wollen maillot) naar beneden! Dat is ook nieuw! | |  | Daar komt ze vrolijk aangewandeld met de mailloit op haar enkels |  | Ze probeert ook om hem zelf weer omhoog te trekken |  | Maar die billen zijn toch wel een beetje moeilijk hoor |  | Dus dan maar weer zo verder wandelen |
|