Wilt u alstublieft weer terug naar Spanje gaan en mijn kind met rust laten? Een andere moeder schreef iets dergelijks op een forum en oh, wat kunnen wij die oude man inmiddels schieten. Vanmiddag was er Sinterklaasviering op het kinderdagverblijf. Ik moest vandaag echt naar mijn werk, anders had ik Josalien thuis gehouden of eerder opgehaald, maar het kon nu even niet anders. Gerrit Jan had vandaag geen auto, dus vanmiddag heb ik eerst hem opgehaald en daarna zijn we samen Josalien gaan ophalen. Toen we kwamen zagen we een enorme groep kindjes die druk aan het spelen, rennen, dansen, enz waren. Maar geen Josalien.

Na even zoeken vonden we een klein meisje dat eruit zag als een angstig vogeltje op de arm van een oproepkracht die we niet eerder hadden gezien. Ik, emo-mama die ik ben, had de tranen in mijn ogen toen ik haar zag, met haar rode wangetjes en serieuze gezichtje. Wat was ze blij om ons te zien, ze klemde zich meteen strak aan me vast. Maar ze wilde nog wel even haar cadeautje uitpakken, dat dan weer wel.

Het gekke is, dat ze thuis vervolgens helemaal los kwam. Blijkbaar had ze er toch van genoten en goed opgelet. Ze liep te dansen en te zingen en we dachten zelfs dat we de wijs van een sinterklaasliedje herkenden. Helemaal blij en uitgelaten was ze. Wat een verschil met het meisje dat we op de arm van die leidster zagen...

even dollen en ontladen met papa: