Daar lag je dan, onze stoere, maar oh zo kleine meid! Meteen al keek je, zodra je wakker was, met heldere oogjes de wereld in. Dat kijken, observeren, is echt een kenmerkened eigenschap van je gebleken. Nog steeds doe je niets liever dan kijken naar alles om je heen. Ook je speelgoed wordt aan een gedetailleerd onderzoek onderworpen. Waar andere kindjes al flink bezig zijn met leren lopen, kijk jij vooral hoe die kindertjes dat doen. Zelf proberen vind je nog niet zo nodig.

Je bent nu ruim een jaar en wat ben je al groot! Een lange dame ben je geworden. Papa en mama vinden het eigenlijk veel te snel gaan allemaal en tegelijkertijd kunnen we haast niet wachten op wat er allemaal nog komen gaat. Rond je verjaardag waren we best even een beetje emotioneel. Vooral mama zat steeds weg te dromen en te denken aan een jaar geleden. Hoe de bevalling gng en vooral de eerste dagen dat jij er was. Die eerste nacht thuis waarin wij de hele tijd naar je lagen te kijken en je bijna niet in je wiegje konden leggen omdat we je zo graag bij ons wilden houden. En de derde nacht waarin je de hele tijd huilde. Wij vonden dat zo moeilijk om te horen! We hebben je lekker veel vast gehouden zodat je in ieder geval veilig bij ons was.

De borstvoeding ging meteen heel goed. Jij had al snel goed door hoe je moest drinken. Tussendoor was het wel eens moeilijk. Je hebt bijna vier maanden de borst geweigerd en mama moest heel veel kolven in die tijd. Maar gelukkig ging je daarna weer aan de borst drinken en kon mama er lekker nog even met plezier mee door gaan. Mama is er heel trots op dat je al die tijd zo goed gegroeid bent op mama's melk. Nu drink je nog maar twee keer per dag bij mama. Je mag nu ook ander drinken en andere melk. Jij vindt alles even lekker.

Toen je drie maanden was, hebben we een paar nare momentjes gehad met jou. Je raakte een keer zomaar buiten bewustzijn. De ambulance is toen zelfs gekomen en we gingen meet je naar het ziekenhuis. Je bleek verborgen reflux te hebben. Toen we gestopt zijn met de druppels vitamine D, werd het snel minder. Uit je bloed was gebleken dat je daar te veel van had gekregen. Een week later moesten we weer met je naar het ziekenhuis, omdat je flinhk aan het overgeven was. Je had een fikse buikgriep te pakken. Mama heeft 3 nachten op een tretcher naast jou in het ziekenhuis gelegen. Papa wilde ook graag blijven, maar er mocht jammer genoeg maar 1 ouder blijven slapen.

Papa heb je pas echt goed ontdekt vanaf het moment dat mama er 's nachts niet meer uit wilde gaan om je te troosten. Je hebt een hele tijd best moeilijk kunnen slapen. Papa en mama wilden je niet laten huilen, dat werkte averechts, maar vermoeiend was het wel. Vooral voor mama, omdat jij 's nachts alleen aan de borst getroost wilde worden. Toen je elf maanden was, zat je weer wat beter in je vel en toen is mama gestopt met 's nachts voeden. Toen moest papa er steeds uit. In het begin vond je dat helemaal niet leuk en ging je heel, heel hard huilen! Maar papa was heel lief voor je en hield je gewoon vast en uiteindelijk wende je eraan. En sinds dien ben je helemaal weg van je papa! Mama is nog steeds favoriet als er getroost moet worden, maar als je zin hebt om gek te doen, moet je echt bij papa zijn. Wat kunnen jullie lekker dollen samen!

Je kon een week voordat je zes maanden was al zelf zitten. Niet zelf gaan zitten, dat kon je pas veel later, maar je was al heel vroeg sterk genoeg om te blijven zitten. Vanaf dat moment wilde je ook alleen nog maar zitten. Eigenlijk mochten we je niet neerzetten op je billen, omdat het beter is als je zelf leert om te gaan zitten, maar je vond het zo naar om te liggen dat we je toch vaak overeind hielpen. En dat zitten vond je zo leuk, dat het ons eigenlijk niet verbaasde dat je met een maand of tien op je billen ging schuiven in plaats van kruipen. Omdat je toen nog steeds niet zelf kon gaan zitten, zijn we toen met jou naar een kinderfysioptherapeut gegaan en zij heeft ons geleerd hoe we jou konden helpen om zelf te leren om problemen op te lossen op motorisch gebied. Al een paar weken na het eerste consult, kon je zelf gaan zitten. Wat waren wij trots! En nu proberen we je te leren hoe je zelf kunt gaan staan en over dingen heen klauteren. Je vind het oefenen niet zo leuk, maar als je eenmaal iets nieuws kunt, kijk je wel heel erg trots!

Wij zijn heel erg trots op alles wat je doet. Zo vaak kijken we elkaar lachend of vertederd aan als je weer iets grappigs, liefs of knaps doet. Zo verraste je ons deze week dat je zelf al blokjes en de vormpjes kunt doen. En vanavond nog was je met een stralend gezicht met beide handen op het badwater aan het slaan, zodat alles helemaal nat spetterde. Het is heerlijk om jou te zien genieten.

Lieve Josalien, je bent het mooiste dat ons is overkomen. Je bent het liefste dat we hebben. We kijken uit naar iedere nieuwe dag met jou!

	Je bent al zo groot dat je zelf op de bakfiets kunt
	Maar als je je flesje drinkt, ben je toch eigenlijk nog wel heel klein
	En lief plaatje; met papa naar de regen kijken.