Ik heb een officiele mededeling: vandaag, 6 januari 2009, heb ik besloten voor het eerst los te gaan zitten. Ik heb het dus weer voor elkaar: papa en mama zijn weer super trots op mij!

De afgelopen weken was ik een beetje 'uit mijn doen'. Volgens papa en mama had ik last van een 'ontwikkelingssprongetje'. Gisteren zeiden ze ineens tehen elkaar: 'het sprongetje is over'. En toen voelde ik me ineens weer heel goed! Vandaag heb ik heel veel gelachen en voor het eerst ook een klein beetje geschaterd, maar dan moet papa of mama wel iets heeeeel grappigs doen hoor.

Mama ging vanmorgen met mij even koffie drinken bij de overbuuf en ze zette bij op mijn billen bij een speeltje van Collin. Ik hoefde helemaal niet te leunen en toen heeft mama mij los gelaten. Ze was helemaal verbaasd, want ik bleef zomaar zelf zitten. Ik hield het best lang vol.

Thuis heeft mama meteen het speelkleed gepakt en mij weer neergezet. Nee hoor, het was geen toeval, ik bleef echt zitten. Ik hield het wel een minuut of drie vol, dus mama kon een heleboel foto's maken.