Oh, wat wordt ons kleine meisje al groot! Over een week wordt ze al twee jaar en dat is goed te merken. Ze praat steeds meer en heeft ook steeds meer praatjes. Haar eigen willetje had ze al, maar we zien haar karaktertje zich steeds meer vormen. Wat een prachtig mensje! Oh, wat maakte ze het ons soms moeilijk, maar wat is het mooi om te zien hoe zo'n kind zich ontwikkelt, leert wat papa en mama wel en niet fijn vinden en wat ze zelf fijn vindt. Ze leert ook voor zichzelf op te komen en al weet ze soms zelf niet helemaal waar ze precies voor op moet komen, ze laat zich in ieder geval wel horen! En het maakt niet uit wat wij willen, zij wil het sowieso anders :-)

De laatste weken heeft ze zich weer ongelooflijk ontwikkeld. Ze heeft twee dingen besloten; 1. Ze heeft geen middagslaapje meer nodig en 2. ze heeft geen luier meer nodig. Dat gaat zo af en toe gepaard met wat moeilijke momenten, maar we vinden het mooi om ons kleine meisje steeds groter te zien worden en zelf beslissingen te zien nemen.

Slapen is altijd al een beetje moeilijk bij Josalien. Zelf vindt ze het niet zo moeilijk, maar wij hebben soms wel eens behoefte aan een avondje voor onszelf, dus zouden we het best lekker vinden als ze eens gewoon zoals alle andere kinderen om acht uur zou gaan slapen. Maar ja, zoeen hebben we nu eenmaal niet. En als ze dan om acht uur slaapt, dan is ze geheid om elf uur weer wakker en is het feest tot twee uur in de nacht. Mensen kinderen, wat kan het kind WAKKER zijn! Maar ja, we bewegen maar wat mee, want of je wel of niet kunt slapen heb je zelf nu eenmaal niet voor het zeggen, dus papa en mama al helemaal niet (we krijgen haar nog wel als ze 16 is en wil uitslapen).

Maar nu heeft ze dus besloten dat ze behalve nachtrust, ook geen middagslaapje meer nodig heeft. Dat gaat eigenlijk best heel goed, alleen aan het einde van de dag is ze wel erg moe. Vanmiddag resulteerde dit in drie keer flink vallen achter elkaar met een paar flinke schaafplekken op haar knietjes tot gevolg. Wel zielig hoor! Maar wij lijken er meer van onder de indruk te zijn dan zij zelf. Vanavond sliep ze al om negen uur. Dat mag ook wel, want ze was al wakker sinds zeven uur vanmorgen. Laatst viel ze om vijf uur 's middags, terwijl ik aan het voorlezen was, zomaar op de bank in slaap. Dat is nog nooit voorgekomen. Het meiske was gewoon op. Moeilijk hoor, die overgang naar niet meer 's middags slapen.

Verder wil ze dus al heel behoorlijk op de wc plassen en poepen. Als ze aan het eind van de dag moe is, gaat het wel eens mis, maar verder is ze overdag thuis zo goed als zindelijk. Vandaag hebben we haar voor het eerst met een stapeltje onderbroekjes naar het kinderdagverblijf gestuurd. Daar ging het nog niet helemaal goed, maar ze gaf wel aan wanneer ze moest, dus dat komt ook wel goed!

Oh wat wordt ze groot... En ik ben net als vorig jaar, zo vlak voor haar verjaardag, in een mijmerstemming. wat is er in die twee jaartjes al veel gebeurd en wat mogen we blij zijn dat we dit prachtige mensje mogen begeleiden in haar ontwikkeling.

	Drie keer flink gevallen vanmiddag. Zomaar die mooie zachte knietjes kapot en een beetje dik.
	Josaliens allereerste pleister. Ze bleef maar zeggen: "boem au! pleisje op" Hij was er trouwens binnen vijf seconden weer af, maar het idee was leuk.
	Uitegteold in slaap gevallen tijdens het voorlezen. Werkte dat 's avonds nou ook maar :)
	Na 45 minuten hebben we haar maar wakker gemaakt voor het eten, maar oef, ze wilde helemaal nog niet wakker worden!   Toen ze later deze foto op de computer terug zag, zei ze: "moe". Nou, dat zag ze heel goed!
	Dan maar even bij mama hangen.
	Ons mooie krullenbolletje...