Ze willen allebei met het karretje spelen...

Maar blijkbaar kan het niet samen, dus het wordt een gevecht wie hem mag...

Dat gaat gepaard met gillen, huilen, stampvoeten, duwen...

en nog meer gillen en trekken aan het karretje.

Ze zijn aan elkaar gewaagd hoor, deze twee dametjes!

Ze laten allebei niet los.

Maar ineens gebeurt er iets wat we niet verwachtten; Josalien geeft Jente een mep tegen haar schouder, schrikt daar blijkbaar van en geeft Jente een klopje op de plek waar ze sloeg. Dan geeft ze Jente het karretje en ineens is het weer rustig en gaan ze ieder hun eigen gang!

Blijkbaar moeten wij moeders niet steeds willen ingrijpen, maar het de kinderen zelf uit laten vechten. Mooi om te zien dat ze dan met nog geen twee jaar dus al zelf kunnen.

Als Judith en Jente bijna naar huis gaan en de kindjes moe gespeeld zijn, kunnen ze eindelijk even naast elkaar zitten voor een foto.

Maar niet meer zo stil als een jaar geleden... Tegenwoordig moeten we ze bijna vangen als we een foto willen maken van de twee.