Die fases blijven maar terugkomen. Eerst een moeilijke periode waarin ze ons (vooral mij) vaak tot wanhoop drijft met haar slechte slapen, slecht eten en vooral veeeeeel mamahangen en alles samen willen doen. En precies op het moment dat we toch een heeeel klein beetje gaan twijfelen of we wel goed bezig zijn (haar lekker in ons bed laten slapen, haar de aandacht geven die ze duidelijk nodig heeft, haar de tijd gunnen om door deze periode heen te komen en haar vooral niet afremmen of straffen voor iets waar ze zelf niks aan kan doen. Oftewel, haar opvoeden zoals bij ons gevoel past, maar wel een beetje anders dan 'gemiddeld'), is de periode voorbij en blijkt ze ineens weer nieuwe dingen te kunnen. Ook al weten we toch intussen wel hoe het werkt, we hebben ons wederom laten verrassen door een ware ontwikkelingssprong. En we zijn wederom blij dat we haar in haar waarde hebben gelaten en onszelf even hebben weggecijferd. En dan nu pronken met de nieuwe kunsten!

Zelf sloffen en maillot aandoen. We zijn tegenwoordig dus wat langer bezig met aankleden, want ze wil het zelf doen ("MIJ!"). Pas als het echt niet blijkt te lukken, mogen wij het overnemen.

Schommelen op een gewone schommel (dus helemaal zelf vasthouden) Je ziet het er niet aan af op het filmpje, maar ze is gek op schommelen en wil er absoluut niet meer af. Ik heb haar uiteindelijk geheel tegen mijn principes in, omgekocht met een evergreen ;-)

Fietsen Ze fietste wel wat verder, maar zie dat maar eens op film te krijgen...

Helemaal zelf van de hoge glijbaan En leuk dat ze het vindt!!

En dat allemaal in 1 week!!!

(sorry dat je even zelf door moet klikken, er is iets veranderd en ik kan even niet meer vinden hoe ik een flimpje kan plaatsen, dus ik moet even de helpdesk (tante Jitske of oom Mark) inschakelen)

Oh ja, ze kan ook al best moeilijke puzzels maken, maar absoluut niet voor de camera. Dat moeten jullie dus maar gewoon van me aannemen ;-)