Ik heb de afgelopen drie nachtjes in het ziekenhuis gelogeerd! Ik voelde me niet zo lekker en toen mocht ik uit logeren. Eerst vond ik het niet zo leuk, omdat ik me niet lekker voelde en ze gingen weer bloed prikken en allemaal andere dingen met me doen. Maar toen ik me weer wat beter voelde, vond ik het heel gezellig! De zusters waren allemaal heel erg lief voor mij en ook voor mama, want mama bleef ook logeren.

Afgelopen woensdag haalde mama mij op bij het kinderdagverblijf. Toen we vijf minuutjes op weg waren, moest ik heel erg spugen, alles zat eronder, alles droop van de melk. Zo erg had ik nog nooit gespuugd. Mama wilde me graag schoon maken en vooral droog, vanwege de kou, maar we zaten in de auto en mama kon niet anders dan toch maar verder rijden. Tijdens het rijden moest ik nog een aantal keer spugen. Mama is wel drie keer gestopt, omdat ze bang was dat ik er in zou stikken, maar ik voelde me alleen maar ellendig. Toen we thuis waren hebben papa en mama mij meteen in bad gedaan.Mama had al naar huis gebeld en papa had al een lekker warm badje voor me gemaakt en alles klaargelegd. Toen ik in bad lag, moest ik weer spugen, toen hebben ze me er maar snel weer uit gehaald. Daarna moest ik ook nog een heleboel keer spugen, ik voelde me echt heel rot.

Toen heeft mama om een uur of zeven de huisartsenpost gebeld, ze wist niet zeker of dat nodig was, maar papa en mama maakten zich wel een beetje zorgen, zeker na wat er vorige week was gebeurd. De huisarts ging even overleggen met een kinderarts en die zei dat we maar even naar het ziekenhuis moesten komen. Mama ging met mij in een deken op de achterbank. Eigenlijk mag dat niet, want ik moet in de maxi cosi, maar ze vonden het heel zielig om mij nu in de maxi cosi te leggen, dus mocht ik op schoot.

In het ziekenhuis werd ik net als vorige week helemaal nagekeken. Ik moest ook nog een paar keer spugen, dat was nog steeds niet opgehouden. En toen zeiden ze dat ik maar een nachtje moest blijven, omdat ik anders misschien zou uitdrogen. Toen gingen we dus logeren! Papa is nog een keer heen en weer naar huis gereden om voor mama en mij wat spulletjes te halen. Gelukkig mocht papa of mama ook blijven slapen, ze vonden het niet leuk dat ik zo ziek was en ze wilden allebei heel graag bij mij blijven. Omdat er maar een bij me mocht blijven slapen in mama bij mij gebleven, je moet zorgen dat je eten in de buurt blijft.

Rond twaalf uur ging mama mij nog een flesje geven, want ik moest nodig weer wat vocht binnen krijgen. Ik vond het wel lekker, maar na vijf minuutjes gooide ik alles er al weer uit. Toen moest ik ook erg huilen. Toen heeft de zuster een draadje door mijn neus gedaan, dat noemen ze een sonde. Die sonde ging naar mijn maagje en daar kon ook melk doorheen. Toen kreeg ik steeds een druppeltje melk in plaats van gelijk een heel flesje. Dat spuugde ik gelukkig niet meer uit.

In de loop van de nacht kreeg ik ook koorts en had ik waterdunne diarree. Dat stonk heel erg! De zuster riep meteen: 'dat ruikt naar een virus!' Ik had gewoon buikgriep, niks ernstigs dus. De volgende dag voelde ik me nog niet zo erg lekker en kreeg ik nog steeds mama's melk via de sonde. Toen mocht ik nog een nachtje blijven, want ik moest eerst weer zelf gedronken hebben voordat ik naar huis mocht. Op donderdagavond voelde ik me weer even wat minder lekker, de koorts werd nog wat hoger en ik had veel last van mijn buik. Toen kon ik niet zo goed slapen. Op vrijdagmorgen kreeg ik voor het eerst weer een klein flesje melk. Ik had niet zo erg veel trek, maar ik heb het wel opgedronken en niet meer uitgespuugd. De rest van de dag ging het ook goed met de flesjes. Ik voelde me alweer best wel goed en het was heel gezellig met de zusters. Ze vonden mij heel erg lief en kwamen steeds even langs om met me te kletsen. Toch mocht ik nog een nachtje blijven, de kinderarts wilde zeker weten dat alles weer goed was.

Op zaterdagmorgen mochten we eindelijk weer naar huis van de kinderarts. We moeten 10 november nog een keer terug komen om bloed te prikken. Uit het bloedonderzoek kwam dat ik waarschijnlijk te veel vitamine D heb. Dat moeten moeders die borstvoeding geven altijd apart nog erbij geven, maar mama had waarschijnlijk al genoeg in haar melk, dus dat was niet nodig geweest. Door de te veel vitamine D kan je ook meer last krijgen van spugen, dus daar wil arts nog wat meer onderzoek naar doen. En dan moeten we rond 20 november terug komen voor een nacontrole. En dan hopen papa en mama dat we daar voorlopig niet meer komen.

En ik heb alweer een knuffel gekregen, dit keer een muis! Ik heb hem Lucas genoemd.