| 8 oktober 2008 Ik wil niet drinken aan de borst |
|
Ik huilde dan wel niet, maar ik had wel honger, want 110 cc op een hele dag is heel weinig. Normaal drink ik ongeveer 180 cc per keer. Mama gaat nu afspreken dat ze mij volgende keer toch iets eerder wakker maken zodat ik twee flesjes op een dag krijg. Maar ja, ze deden het goed, want mama had gezegd dat ze op verzoek voedt...
Thuis vind ik het ook wel gek. Dan ben ik er net aan gewend om uit een flesje te drinken en dan moet ik weer aan de borst bij mama. Soms wil ik wel, maar soms heb ik zo'n honger dat ik overstuur raak en dan begrijp ik even niet dat er ook melk uit mama's borst komt. Ik ga dan heel hard huilen, net zolang tot mama toch maar een flesje warm maakt. Mama vindt het nu niet zo erg meer, maar de eerste paar keer voelde mama zich heel erg afgewezen. Ze heeft me een keer 's morgens vroeg geëmotioneerd (mama is echt geen ochtendmens) bij papa in bed gebracht met de mededeling dat 'dat kind' maar honger moet lijden als ze niet wil drinken. Toen moest ik nog harder huilen, want ik deed het niet expres, ik snapte het gewoon niet. Met de rust van papa werd ik snel weer rustig en uiteindelijk snapte ik het toch en heb ik lekker uit mama's borst gedronken. Maar dat lukt niet altijd en soms wil ik halverwege ineens niet meer. Soms word ik heel boos als er niet meteen iets uit komt. Mama heeft met het consutatiebureau gebeld en de verpleegkundige zei dat dit vaker voorkomt en dat het vaak een periode is die weer over gaat. En anders moet mama maar gaan kolven. Mama wil mij gelukkig wel graag die lekkere moedermelk blijven geven, ook als ik het niet snap en ze alles moet kolven.
|
