Mijn baby is alweer drie jaar nu, het gaat nóg sneller dan ik ooit dacht! Maar wat is 3 jaar een leuke leeftijd zeg. Lekker kletsen over van alles, soms al een klein beetje bijdehand, maar ook nog zo heerlijk klein en wat zijn papa en mama nog belangrijk voor een grote kleine driejarige. Ok, wij hebben wel eens onze dag niet, maar wat ís het een genot om zo'n mensje te mogen begeleiden en wat ben ik blij dat we daarin een fijne en vooral voor het hele gezin positieve weg hebben gevonden. Elke dag is een zoektocht, maar ook elke dag vinden we antwoorden en staan we weer verbaasd van hoeveel we alle drie leren van elkaar. En straks komt daar nog een klein mensje bij en gaan we opzoek naar weer een nieuwe balans. Ik heb er nu al zin in.

De afgelopen dagen hebben we al fijn gevierd dat Josalien nu 3 jaar is. Zondag was het grote feest met vrienden en familie, vandaag trakteren op het kinderdagverblijf en dan de komende dagen nog wat bezoek van mensen die afgelopen zondag niet konden komen. En dan vinden we het eigenlijk wel prima dat het weer een jaartje duurt, want spannend is het allemaal wel hoor. Ze is al dagen van slag en mama net zo goed.

Laat ik de draag van de blogjes weer eens oppakken. Het is niet dat er geen stof voor blogjes was, integendeel, met zo'n lekkere peuter in huis is er elke dag wel iets leuks of bijzonders te vertellen. Maar ach, soms verlies je dingen tijdelijk uit het oog en zo was ik even mijn blog-zin kwijt.

Josalien kan springen vanaf ongeveer haar tweede verjaardag en vanaf dat moment is springen haar grootste hobby. Het kon ook bijna niet anders met die benen van haar. Al in mijn buik, kon ze rake trappen uitdelen en ook als baby en dreumes waren die beentje atijd in beweging. Intussen begint ze aardig gespierde exemplaren te krijgen.
Maar goed, Josalien is dus gek op springen en uiteindelijk bedachten we dat we dan toch eigenlijk wel ene trampoline zouden moeten hebben. Opa Henk nam dat idee direct over en toen er een mooie met veiligheidnet in de aanbieding bleek bij de Makro, was het besluit snel genomen. GJ en opa Henk haalden op een dinsdagavond het pakket op en de volgende dag, GJ had toevallig 's middags vrij, hebben we het hele geval in elkaar gezet.

Het komt er niet altijd meer van om een blogje te schrijven, maar dit is toch echt wel een blogja waard: Josalien is overdag helemaal zindelijk! Ze begon er een week of twee geleden mee. Er staat al meer dan een jaar een potje in de kamer, klaar voor gebruik. Deze was vooral in gebruik als bewaarbak voor speelgoed e.d. Maar nu ging het speelgoed eruit, Josalien trok haar broek omlaag, deed haat luier uit en plaste op het potje. Vanaf dat moment wilde ze als we thuis waren bijna nooit meer een luier aan. Toen opa en oma er vorige week waren, liet ze vol trots een versgedraaide drol aan ze zien.

Opa en oma hadden herfstvakentie en Josalien wilde wel een keer een dagje met ze op stap. 1 + 1 = 2, dus haalden opa en oma haar in Eerbeek op om een hele dag leuke dinge te gaan doen met haar. Ze zijn naar de kinderboerderij in Gorinchem geweest en ze hebben alledrie een heerlijke dag gehad!

We hebben al vaak gehoort over de 'roze fase', waarbij meisjes van een jaar of vier/vijf alles, maar dan ook alles in het roze willen en prinsesjes willen zijn. Josalien is pas twee en de roze fase is duidelijk nog heeeeel ver weg (en van ons mag ze deze fase overslaan, maar dat terzijde). Ze is nu gek op groen, blauw en rood en ze speelt met auto's, treinen en andere voertuigen. Zelfs Lina krijgt wat minder aandacht en in haar buggy worden treinen en auto's vervoerd. En Josalien maakt steeds mooiere bouwwerken met de duplo blokken. Genieten!